Ik heb je hulp niet nodig!

5368 3579 bjorneninge

Afgelopen week, met het mooie weer liep ik met Daan naar de speeltuin. Daan houdt erom van buiten spelen. Hij kan er simpelweg geen genoeg van krijgen. Sinds kort heeft hij de speeltuin bij ons in de buurt ontdekt. Elke keer als ik daar met hem naar toe wil gaan moet hij van mij mijn hand vast houden, zodat er geen ongelukken gebeuren. Inmiddels zit Daan in zo’n periode waarin hij dit niet meer wil, hij wil alles zelf doen. Hij heeft hulp van anderen niet nodig; hij wil zelf de wereld ontdekken, zelf lopen, zelf de trap op klimmen, zelf eten, zelf drinken. En hierbij heeft hij de hulp van ons niet nodig (althans dat denkt hij).

Eerlijk gezegd herken ik dit ook bij mezelf. Ik houd ervan om dingen zelf te doen, om de controle zelf in handen te hebben, om de touwtjes zelf in handen te hebben. Ik vind het ontzettend lastig als ik mensen om hulp moet vragen. Toch leer ik de afgelopen periode om de controle uit handen te geven. Door de situatie waar we in zitten met betrekking tot Birmingham wordt ik gedwongen om niet om op mijn eigen kunnen en inzichten te steunen, maar om op God te vertrouwen. Heel concreet wordt dit bijvoorbeeld zichtbaar doordat we op basis van giften gaan leven. Ik leef in een soort illusie waarvan ik hoop dat mensen uit zichzelf zullen gaan geven. Inmiddels zijn we al even onderweg en merk ik dat dit niet het geval is. Ik heb er een hekel aan om mensen persoonlijk te benaderen om ons financieel te ondersteunen. Het voelt als zwakte. Het voelt alsof we niet in staat zijn om voor ons zelf te zorgen. Het maakt ons kwetsbaar, afhankelijk van andere mensen. En ergens binnen in mij roept dit enorme weerstand op. Dit is namelijk niet zoals ik ben opgevoed, niet wat mij is geleerd. Mijn ouders hebben me groot gebracht met het idee dat ik goed voor mezelf moest kunnen zorgen. Goed studeren en vervolgens een goede baan nemen die voor brood op de plank zorgde. Op zich natuurlijk niets mis mee, het leren van een stukje zelfstandigheid. Maar de situatie waar we nu in zitten dwingt ons dat we afhankelijke van God en van anderen gaan worden.

Paulus schrijft in 1 Korinthe 12:27 “Samen bent u namelijk het lichaam van Christus en ieder afzonderlijk Zijn leden!” Als gelovigen behoren we tot het lichaam van Christus. We hebben elkaar nodig, we kunnen het zelf niet. Paulus maakt duidelijk dat het Lichaam elkaar nodig heeft. De kerk is niet bedoelt om als onafhankelijke individuen te functioneren, maar als een eenheid. Doordat niet iedereen in het Lichaam dezelfde functie heeft, horen we voor elkaar zorg te dragen. Het mooie in dit beeld als lichaam is dat iedereen een eigen functie heeft. Dit betekent dat we niet alle functies van het lichaam hoeven te zijn. Dit betekent dat ik niet alles hoef te kunnen. Maar dat anderen mij aanvullen. Hoe lastig dit misschien ook is. Ik wil me openstellen voor hulp zodat ik anderen, en daarmee God, de gelegenheid geef om voor mij te zorgen.

Ik heb mogen ontdekken dat ik het zelf niet kan. Het lukt me simpelweg niet. Geloven doe je niet alleen. Het bereiken van de droom die God je geeft kun je niet alleen. Daar heb je andere mensen voor nodig. Want een droom is een meeslepend visioen wat je in je hart ziet, het is te groot om te bereiken zonder de hulp van anderen. Het is niet goed genoeg om een droom te hebben. Je moet ook een droomteam hebben. Zo hebben wij ook de hulp van anderen nodig. Bij ons wordt het heel concreet zichtbaar door mensen die ons ondersteunen en mee-dromen in onze droom. Je kan je niet voorstellen hoe belangrijk deze mensen voor ons zijn. Mensen die ons bemoedigen, naar ons luisteren, financieel ondersteunen, voor ons bidden. Zij maken echt het verschil in ons leven. Samen laten ze de veelkleurigheid van God zien. We zijn ze daar heel dankbaar voor!

Hoe zit het met jou? In welke gebieden heb jij hulp nodig? Of denk je net als mij dat je het zelf allemaal kan? In hoeverre sta jij open voor hulp?

“Het markeert een belangrijke stap in je ontwikkeling, wanneer je gaat beseffen dat anderen mensen je kunnen helpen om je werk beter te doen dan jij dat in je eentje kan.” – Andrew Carnegie

Nu het moment waar ik zo’n hekel aan heb. Mag ik je een vraag stellen; zou je ons willen helpen? We kunnen je hulp goed gebruiken.. We zijn opzoek naar mensen die voor ons willen bidden én mensen die ons financieel willen ondersteunen. Wil je meer weten? Klik hier.

2 comments
  • Mooi vanuit je hart geschreven Bjorn. Zo’n goede Geestgeleide geïnspireerde stap die jullie nemen! God zal Zijn kiddos die zulke bruut dappere stappen achter Hem aan zetten echt voorzien, altijd, soms lijkt het te laat of te weinig maar achteraf blijkt het allemaal meer dan genoeg en precies goed. Klasse hoe je dit doet, terwijl jullie zelf ons steunen al sinds ons vertrek. Ik zou zeggen: zullen we het nu omdraaien?

Leave a Reply

Neem gerust contact met ons op!
Als je het onderstaande formulier invult reageren we zo snel mogelijk.